Kino we Wrocławiu (strona 2)

Amerykański psychiatra ma za zadanie wejść w niebezpieczną psychologiczną relację ze zbrodniarzem wojennym Hermannem Göringiem i zdobycie niezbitych dowodów jego winy. Zdobywca Oscara® RUSSELL CROWE jako Hermann Göring w ekranizacji wstrząsającej książki „Göring i psychiatra”. Nagrodzony Oscarem® RAMI MALEK jako psychiatra, który podejmuje psychologiczną grę z człowiekiem współodpowiedzialnym za największe zbrodnie w historii ludzkości. Prawdziwa historia procesu twórców III Rzeszy odpowiedzialnych za śmierć milionów niewinnych ofiar. Porywający pojedynek psychiatry ze zbrodniarzem, przywodzący na myśl pamiętne „MILCZENIE OWIEC”. Jest rok 1945. Cały świat żyje rozpoczynającym się w niemieckiej Norymberdze procesem nazistowskich zbrodniarzy wojennych. Prokurator Robert H. Jackson, który jest głównym oskarżycielem z ramienia Stanów Zjednoczonych ma świadomość jak trudnego podjął się zadania. Wie, że główny oskarżony Hermann Göring jest człowiekiem nie tylko bezlitosnym, ale także błyskotliwie inteligentnym, więc uzyskanie jego obciążających zeznań to zadanie ekstremalnie trudne. Młody psychiatra Douglas Kelley otrzymuje więc misję zbliżenia się do Göringa, nawiązania z nim relacji i uzyskania od niego informacji, które będą miały kluczowy wpływ na wynik procesu. Kelley nie zdaje sobie w pełni sprawy jak trudnego podejmuje się zdania. Jego pacjent to cyniczny manipulator, a jednocześnie człowiek do szpiku kości zły i gotowy na wszystko, by chronić własną skórę.

Marty, w którego marzenia nikt nie wierzy, nie cofnie się przed niczym, by rzucić świat na kolana. Marty chce być gwiazdą. Nagnie więc wszystkie reguły, wejdzie w sojusze z ludźmi, od których powinien trzymać się z daleka, gotów będzie uwieść każdą kobietę, byleby tylko zrealizować swoje marzenie o wielkości.

Kiedy Gośka (Agata Turkot) poznaje w internecie Grześka (Tomasz Schuchardt), jest przekonana, że to w końcu Ten Jedyny. Grzesiek wariuje na jej punkcie, obsypuje kwiatami, oświadcza się w Wenecji. To musi być miłość, prawda? Ale na tym perfekcyjnym obrazku szybko zaczynają pojawiać się rysy. Wkrótce ich wspólny dom staje się dla Gośki najniebezpieczniejszym z miejsc. Smarzowski zagląda do „dobrych domów”, gdzie dzieją się rzeczy, o których większość woli milczeć. Dom dobry to film o granicach miłości, którego nie da się zapomnieć.

29 stycznia 2024 roku. Wolontariusze Czerwonego Półksiężyca odbierają telefon alarmowy. W Gazie, w samochodzie pod ostrzałem uwięziona jest sześcioletnia dziewczynka, która błaga o pomoc. Ratownicy, starając się utrzymać z nią kontakt, robią wszystko, by dotarła do niej karetka. Dziewczynka miała na imię Hind Rajab.

Za sprawą tajemniczego listu James Sunderland powraca do miasteczka Silent Hill, aby odnaleźć dawną miłość - Mary Crane. Niegdyś słoneczna miejscowość, teraz jest przygnębiająca i sprawia wrażenie opuszczonej. Wiedziony utraconym uczuciem James wyrusza w podróż, która sprawi, że zacznie on wątpić w swoje zdrowie psychiczne. Silent Hill zamieszkują bowiem brutalne i makabryczne stworzenia, które będą chciały go odwieźć od odnalezienia Mary. Z pomocą ocalałych mieszkańców James spróbuje rozwiązać zagadkę tego przeklętego miejsca. Jednak im bliżej będzie prawdy, tym bardziej pochłoną go mroczne sekrety i narastające koszmary, które kryje Silent Hill.

Po kataklizmie, który zabił miliony ludzi i zamienił Ziemię w pustynię, John Garrity wyrusza na poszukiwanie bezpiecznego miejsca do życia dla swojej rodziny. Gerard Butler, gwiazdor hitów „300”, „OLIMP W OGNIU”, „PRAWO ZEMSTY” walczy o życie rodziny w obliczu globalnego kataklizmu. Zrealizowany z wielkim rozmachem sequel znakomicie przyjętego katastroficznego widowiska producenta serii „JOHN WICK”. Koniec świata to dopiero początek. Oszałamiająca wizja końca świata, która porusza swoim realizmem. Po katastrofie, która niemal zniszczyła naszą planetę i doprowadziła do zagłady większości jej mieszkańców, John Garrity wraz z żoną i synem próbuje zacząć nowe życie w spustoszonym świecie. Zmuszeni do opuszczenia bezpiecznego bunkra na Grenlandii, wyruszają przez zrujnowaną Europę w poszukiwaniu terenów nadających się do zamieszkania. Mówi się, że na południu dawnej Francji powietrze i woda są na tyle czyste, że jest szansa na przeżycie. Najpierw trzeba tam jednak dotrzeć. Droga wiedzie przez zrujnowane, wyludnione miasta i skażone pustynie, które były kiedyś ludzkimi siedliskami. Najbardziej niebezpieczne są jednak tereny opanowane przez ocalałych, którzy dla przetrwania są gotowi na wszystko. Każdy dzień tej wędrówki może okazać się ostatnim, a każdy nowy przyjaciel może stać się śmiertelnym wrogiem.

Doug (Jack Black) i Griff (Paul Rudd) są najlepszymi przyjaciółmi od dzieciństwa i zawsze marzyli o nakręceniu remake'u swojego ulubionego filmu wszech czasów: kinowego „klasyka” Anaconda. Kiedy kryzys wieku średniego popycha ich do podjęcia tego wyzwania, wyruszają w głąb Amazonii, aby rozpocząć zdjęcia. Jednak sytuacja staje się poważna, gdy pojawia się prawdziwa gigantyczna anakonda, zamieniając ich komicznie chaotyczny plan filmowy w śmiertelnie niebezpieczne miejsce. Film, który tak bardzo chcą nakręcić może stanowić dla nich duże wyzwanie.

Linda próbuje poradzić sobie z tajemniczą chorobą dziecka, nieobecnym mężem, zaginioną osobą i coraz bardziej wrogimi relacjami ze swoim terapeutą.

Młody książę, rozdarty między lojalnością a własnymi wątpliwościami, żyjący w świecie pełnym władzy i przywilejów, ośmiela się postawić fundamentalne, wszystkim nam bliskie pytanie. Za reżyserię tej błyskotliwej, stylowej i pełnej mrocznego humoru reinterpretacji odpowiada Robert Hastie („Standing at the Sky’s Edge”, „Operation Mincemeat”), zastępca dyrektora artystycznego National Theatre.

Tydzień Filmu Niemieckiego 2026 Od 17 do 30 stycznia zapraszamy na Tydzień Filmu Niemieckiego, coroczny przegląd prezentujący kino naszego zachodniego sąsiada. Wydarzenie jest organizowane wspólnie przez Dom Norymberski w Krakowie, Instytut Goethego w Warszawie oraz Konsulat Generalny Niemiec we Wrocławiu. W programie znajdą się filmy znanych w Polsce reżyserów, takich jak Tom Tykwer czy Fatih Akin, produkcje nagradzane na międzynarodowych festiwalach, adaptacje literackie oraz filmy poruszające ważne problemy społeczne. Rozgrzewka „Biegnij, Lola, biegnij”, Tom Tykwer – 17 stycznia, sobota, godz. 18:00 Program główny „Bohaterka”, Petra Volpe – 23 stycznia, piątek, godz. 19:00 „Światło”, Tom Tykwer – 24 stycznia, sobota, godz. 19:00 „Wpatrując się w Słońce”, Mascha Schilinski – 25 stycznia, niedziela, godz. 19:00 „Niech żyje przyjaźń!”, David Dietl – 26 stycznia, poniedziałek, godz. 19:00 „Babystar”, Joscha Bongard – 27 stycznia, wtorek, godz. 19:00 „Karla”, Christina Tournatzés – 28 stycznia, środa, godz. 19:00 „Amrum”, Fatih Akin – 29 stycznia, czwartek, godz. 19:00 Pokazy dodatkowe „Stiller”, Stefan Haupt – 30 stycznia, piątek, godz. 19:00 Do zobaczenia w KNH!

Nanning, dwunastoletni bohater najnowszego filmu Fatih Akina, to uosobienie porządnego chłopca z tamtych czasów, jest dobrze wychowany, posłuszny, kochający rodziców i narodowosocjalistyczną ojczyznę. Zbliżający się koniec drugiej wojny i bombardowania niemieckich miast to powód przeprowadzki z Hamburga na tytułową wyspę Amrum, do domu rodzinnego matki. Chłopcu nie jest łatwo zintegrować się z lokalną społecznością, która mówi niezrozumiałym dialektem i w przeciwieństwie do rodziców oraz wuja, partyjnego funkcjonariusza, sceptycznie podchodzi do nazistowskiej ideologii, szczególnie w obliczu coraz trudniejszych warunków codziennego życia. Po urodzeniu czwartego dziecka, w dniu samobójstwa Hitlera, matka Nanninga popada w głęboką depresję i odmawia przyjmowania pokarmów, mówiąc, że jedyne na co ma ochotę to bułka z masłem i miodem. Jak w klasycznej baśni syn staje przed nie lada wyzwaniem i trudnościami, które musi pokonać, aby spełnić jej życzenie. Fatih Akin zaadaptował i wyreżyserował wspomnienia z dzieciństwa swojego przyjaciela i mentora, znanego niemieckiego aktora Harka Bohma, któremu, ze względu na podeszły wiek, nie starczyło sił na realizację tego projektu. Film jest opowieścią o przyspieszonym dorastaniu w niełatwych czasach i nietypowym miejscu. Mieszkańcy wyspy Amrum mówią zagrożonym wymarciem północnofryzyjskim dialektem zwanym Öömrang. Ich rytm życia wyznaczają tu nie tylko typowe codzienne czynności, ale też przypływy i odpływy morza, odcinające wyspę od kontynentu. Wielkim atutem filmu, który swoją premierę miał podczas ostatniego festiwalu w Cannes w sekcji Un certain regard, są znakomite zdjęcia Karla Waltera Lindenlauba podkreślające surową urodę tego niezwykłego miejsca.

Historia DZIKIEGO przenosi widzów w świat, gdzie mit splata się z historią – w tajemnicze, majestatyczne Karpaty XVII wieku. W centrum opowieści stoi półdziki, niemy wojownik – wychowany zarówno przez zwierzęta, jak i ludzi gór. Jego los splata się z brutalną misją cesarskiego inkwizytora, który pod pretekstem odzyskania skradzionych papieskich insygniów rozpętuje krwawą zemstę. Na tle monumentalnych gór rodzi się pojedynek dwóch światów – natury i cywilizacji, wolności i fanatyzmu, instynktu i władzy. To pierwszy w historii polskiego kina film zrealizowany w wielkim formacie przy użyciu kamery ARRI ALEXA 65 – legendarnego narzędzia, które wykorzystywali twórcy światowych superprodukcji takich jak „Zjawa”, „Barbie” czy „Diuna, część druga”.

Nowy Jork przełomu lat 80. i 90. wygląda tu jak miejsce, w którym kazanie spotyka klub nocny, a grzech czai się za każdym rogiem - zwykle w czerwonej sukience. „Śmierć przez pokusę” to miejski horror zrobiony z ambicją, który chce być jednocześnie ostrzeżeniem moralnym, erotycznym thrillerem i opowieścią o demonach... czasem dosłownie. Fabuła skupia się na młodym, religijnym mężczyźnie, który przyjeżdża do miasta, by zostać pastorem. Szybko okazuje się jednak, że Nowy Jork to nie tylko dusze do zbawienia, ale też kobieta-demon, uwodząca mężczyzn i wysyłająca ich prosto do piekła - po krótkim, intensywnym romansie. Seks, grzech i kara idą tu ramię w ramię, a film ani przez chwilę nie udaje subtelności. „Śmierć przez pokusę” ma klimat nocnego kina VHS: neonowe światła, zadymione wnętrza, jazzowo-funkowy soundtrack i erotykę podszytą kaznodziejskim tonem. Każda scena wygląda, jakby powstała gdzieś pomiędzy teledyskiem R&B a późnowieczornym kinem erotycznym z ramówki kablówki. Film balansuje na granicy powagi i pulpy. Z jednej strony chce być ostrzeżeniem przed grzechem, z drugiej - wyraźnie czerpie przyjemność z pokazywania pokus, przed którymi ostrzega. Efekt jest nierówny, momentami naiwny, ale właśnie w tym tkwi jego urok: to horror, który jednocześnie potępia i celebruje swoje własne obsesje.

Po zdobyciu Złotego Lwa i czterech Oscarów za Biedne istoty, reżyser Yorgos Lanthimos, powraca z filmem BUGONIA, godnym następcą poprzedniego dzieła i pozycją obowiązkową tej jesieni. BUGONIA, czarna jak smoła komedia, w której spotykają się zwolennicy teorii spiskowych i elity korporacyjne, powoli zamienia fabułę porwania w klaustrofobiczną walkę o losy planety. Samo słowo "bugonia" odnosi się do starożytnego, brutalnego rytuału opartego na wierzeniu, że z martwego wołu mogą wyłonić się pszczoły, pomagając pszczelarzom odzyskać utracone pszczoły miodne. W filmie Lanthimosa Jesse Plemons wciela się w Teddy'ego, pszczelarza szczególnie zaniepokojonego spadkiem populacji pszczół miodnych. Jest on również radykalnym sceptykiem wobec praktycznie wszystkiego. Wraz z biegiem fabuły jesteśmy coraz bardziej przekonani, że Teddy nie jest zwykłym dziwakiem, ale wierzącym w spiski szaleńcem. Przekonanie to potwierdza się, gdy Teddy i jego kuzyn Don (Aidan Delbis) porywają Michelle, lodowatą dyrektor generalną dużej firmy farmaceutycznej. Powód: są pewni, że jest ona kosmitką, która ma zniszczyć Ziemię. W tej roli muza reżysera czyli Emma Stone. BUGONIA, która w zamierzeniu reżysera odzwierciedla nasz świat w jego obecnym stanie i ma na celu sprowokowanie szczerej refleksji, już zapewniła sobie miejsce wśród najlepszych filmów roku. Yorgos Lanthimos stworzył swój najodważniejszy jak dotąd film, a Emma Stone i Jesse Plemons dają popis swoich najlepszych w karierze kreacji aktorskich i tworzą niezapomnianą parę.

Tytułowy bohater, Donnie (Jake Gyllenhaal), jest nastolatkiem, uważanym za niezrównoważonego psychicznie. Pewnego dnia ujrzał dziwną postać: człowieka-królika, który wywabił go nocą z domu, przez co uratował chłopakowi życie. Podczas kolejnych "wizyt" królik wyjawia mu, że jest przybyszem z przyszłości i pragnie zapobiec pewnym zdarzeniom. W tym celu Donnie zostaje zobligowany do wykonania różnych przedziwnych, destrukcyjnych dla otoczenia zadań. Wraz z rozwojem akcji okazuje się jednak, że nakazy przybysza nie były bezpodstawne... Film porusza temat podróży w czasie, możliwości jego odwrócenia i zmiany wydarzeń oraz tajemnicy, jaką jest nasz umysł. Polska premiera filmu: 9 stycznia 2026 roku. „Donnie Darko” nigdy wcześniej nie miał w Polsce dystrybucji. Wprowadzany jest na ekrany 25 lat po premierze światowej. W kinach pokazana zostanie wersja kinowa „Donnie Darko”.

Ulica w centrum Warszawy. Arjun Talwar, który wyemigrował tutaj dekadę temu z Indii, wciąż zmaga się z poczuciem wyobcowania. Wilcza nie ułatwia mu zadania. Chcąc się zasymilować, reżyser zaczyna filmować swoich sąsiadów, co niejednokrotnie wystawia ich relacje na próbę. Mimo to Arjun nie ustaje w wymyślaniu kolejnych sposobów na zbliżenie dwóch światów. Z pomocą Mo, przyjaciółki ze studiów, również imigrantki i reżyserki, Arjun odkrywa tajemnice ulicy, z której wyłania się sieć fascynujących postaci: listonosza, który oprócz listów dostarcza recepty na samotność; przybysza z Damaszku starającego się odtworzyć z pamięci swoje rodzinne miasto; wędrującą orkiestrę dętą i wielu innych. Reżyser odkrywa, że łączy ich więcej, niż mogłoby się wydawać – wszyscy żyją pomiędzy przeszłością a teraźniejszością, ojczyzną wyobrażoną a tą prawdziwą. Ulica łączy ich niczym niewidzialna nić, oferując ukojenie w obliczu melancholii codziennego życia. Z nieco ponad kilometrowej Wilczej wyłania się obraz współczesnej Europy – kalejdoskop sprzeczności i lęków. Film obala stereotypy, starając się przełamać fikcyjne granice między sąsiadami. Polska, często postrzegana jako jednorodna, nieprzyjazna i prawicowa, dostaje szansę, by przejrzeć się w lustrze, w którym reżyser-imigrant maluje intymny portret swojego nowego kraju z humorem i dystansem.

Film dokumentalny z Łukaszem Wróblem – spotkanie po seansie Zapraszamy na film dokumentalny Krzysztofa Jagiełki, a po projekcji na spotkanie z twórcą filmu i bohaterem, Łukaszem Wróblem. Łukasz Wróbel, ultramaratończyk, zmagając się z osobistymi słabościami i przeciwnościami losu, pokazuje, że siła tkwi nie tylko w ciele, ale przede wszystkim w umyśle. To nie tylko opowieść o biegu – to film o: przyjaźni zaufaniu miłości pracy zespołowej Pokazuje, że za każdym wielkim wyczynem stoi nie tylko hart ducha i mięśnie, ale także drużyna ludzi, którzy wierzą, wspierają i dbają o siebie nawzajem. Dochód z biletów wspiera Fundację Na Ratunek Dzieciom z Chorobą Nowotworową.

Czy można biec bez przerwy setki kilometrów, nieprzerwanie stawiać czoła zmęczeniu, warunkom atmosferycznym i presji psychicznej? Łukasz Wróbel, ultramaratończyk znany w środowisku biegowym jako „Motyla Noga", zmagając się z osobistymi słabościami i przeciwnościami losu, pokazuje, że siła tkwi nie tylko w ciele, ale przede wszystkim w umyśle. Jego niezwykła determinacja i wewnętrzna motywacja stają się inspiracją dla tych, którzy pragną przełamać własne ograniczenia. 444 to opowieść o pasji, odwadze i determinacji, ale także o sile, którą daje rodzina i przyjaciele.

IRON LUNG - wersja oryginalna

Ryan Coogler i Michael B. Jordan przedstawiają nową wizję strachu. #Grzesznicy Ryan Coogler, reżyser Czarnej Pantery i filmu Creed: Narodziny legendy, oraz wykonawca roli głównej Michael B. Jordan przedstawiają nowe oblicze strachu: Grzeszników. Chcąc zostawić za sobą burzliwą przeszłość, bracia bliźniacy (Jordan) wracają do rodzinnego miasta, żeby zacząć życie od nowa. Na miejscu przekonują się, że czeka na nich jeszcze gorsze zło. „Jeśli tańczysz z diabłem, diabeł kiedyś przyjdzie za tobą do domu”. W Grzesznikach, których scenarzystą i reżyserem jest nominowany do Nagrody Akademii Coogler, w podwójnej roli występuje Jordan (serie Czarna Pantera i Creed). Dołączyli do niego nominowana do Oscara Hailee Steinfeld (Bumblebee, Prawdziwe męstwo), Jack O’Connell (Ferrari), Wunmi Mosaku (Passenger), Jayme Lawson (Królowa wojownik), Omar Benson Miller (Prawdziwe kłamstwa) i Delroy Lindo (Pięciu braci). Film został wyprodukowany przez Cooglera i jego częstych współpracowników Seva Ohaniana oraz Zinzi Coogler. Producentami wykonawczymi są Ludwig Göransson, Will Greenfield i Rebecca Cho. W ekipie twórców Cooglera znaleźli się jego współpracownicy z planu filmów z cyklu Czarna Pantera: autorka zdjęć Autumn Durald Arkapaw, nagrodzona Oscarem scenografka Hannah Beachler, montażysta Michael P. Shawver, nagrodzony Oscarem kompozytor Ludwig Göransson i laureatka Oscara, scenografka Ruth E. Carter. Warner Bros. Pictures przedstawia produkcję Proximity Media w reżyserii Ryana Cooglera pod tytułem Grzesznicy.

W pociągu jadącym przez Szwajcarię policja aresztuje mężczyznę w średnim wieku, ponieważ jeden z pasażerów twierdzi, że rozpoznał w nim rzeźbiarza Anatola Stillera, który zaginął siedem lat wcześniej i był rzekomo zamieszany w zabójstwo sowieckiego dysydenta. Podczas przesłuchań sadowych więzień twierdzi, że nazywa się James Larkin White, co uwiarygodnić mają pełne przygód historie z Ameryki, które opowiada pilnującemu go strażnikowi. Jednak osoby, z którymi na polecenie prokuratora jest konfrontowany: przyjaciel z dawnych czasów, była żona czy kochanka nie mają wątpliwości, z kim mają do czynienia. Prowadzone z nimi rozmowy pozwalają poznać jego historię, artysty cieszącego się powodzeniem i szacunkiem, szczęśliwie zakochanego, ale nie potrafiącego radzić sobie z wyzwaniami codziennego życia i problemami w związku, jakie implikują najpierw sukcesy i sława jego żony, znakomitej tancerki, a potem jej niespodziewana choroba. Ogarniający go impas twórczy i zazdrość rodzą frustrację i uczucie alienacji, którego nie umie przezwyciężyć. Czy można naprawdę uciec od przeszłości? Czy ktoś zmagający się z porażkami, jakie spotkały go w przeszłości może się od nich w pełni uwolnić. Jak udowodnić, że nie jest już tym, za kogo wszyscy go uważają? „Nie jestem Stillerem!” – to zdanie rozpoczyna powieść Maxa Frischa z 1954 roku, która jest podstawą scenariusza filmu Stefana Haupta. Zarówno pisarz jak i reżyser mierząc się z kwestiami tożsamości i prawdy, opowiadają o odwiecznej tęsknocie za posiadaniem innej osobowości, pragnieniem zerwania z niesatysfakcjonującym życiem i przemianą, która uczyni nas innym człowiekiem. To co w latach 50. było literacką lub filmową fikcją dziś, w wirtualnej rzeczywistości, złudnie wydaje się być powszechnie dostępne.

Zobacz z najbliższymi bożonarodzeniowo-noworoczny koncert André Rieu i jego Orkiestry Johanna Straussa! Najnowsze kinowe widowisko króla walca nosi tytuł „Wesołych Świąt!” i przeniesie Was w prawdziwie magiczny świat świątecznej muzyki i radości. Usłyszycie najpiękniejsze kolędy, cudowne walce i polki oraz bożonarodzeniowe hity. A Emma Kok zaśpiewa dla Was „Mam tę moc” z filmu „Kraina lodu”. To wszystko i inne muzyczne niespodzianki rozgrzeją Wasze serca i wprowadzą Was w atmosferę Bożego Narodzenia oraz Nowego Roku. Boże Narodzenie i Nowy Rok od zawsze były ulubionym czasem André. Nic więc dziwnego, że z ogromną radością dzieli się on co roku swoim wyjątkowym świątecznym show, nie tylko z publicznością, która na żywo podziwia jego grudniowe występy w Maastricht, ale także z widzami zgromadzonymi w kinach całego świata. To sprawia, że jego świąteczne koncerty ogląda milionowa publiczność. Maestro wraz ze swoją fenomenalną Orkiestrą Johanna Straussa jak zawsze przygotował widowisko pełne ciepła, śmiechu i emocji. Wśród zaproszonych gości znalazła się fenomenalna Emma Kok, która już podbiła serca publiczności na całym świecie. Na estradę zaś wkroczy 400-osobowa orkiestra dęta, która wykona tradycyjną pieśń „Go Tell It on the Mountain”. Muzycy ci także wesprą swym majestatycznym brzmieniem Annę Reker, która zaśpiewa kolędę „Dzwoneczków dźwięk”. To coś więcej niż zwykły świąteczny koncert. To pełne muzycznych prezentów i przesycone magiczną atmosferą Bożego Narodzenia kinowe wydarzenie, które na długo pozostanie w pamięci Twojej i Twoich najbliższych.

Kino warte Nobla: „Szatańskie tango” i „Harmonie Werckmeistera” 17 stycznia 2026, sobota, godz. 13:0031 stycznia 2026, sobota, godz. 17:00 Bilety Literacka Nagroda Nobla dla Lászla Krasznahorkaia to doskonały pretekst, by ponownie spojrzeć na dwa arcydzieła Béli Tarra, powstałe we ścisłej współpracy z pisarzem: „Szatańskie tango” i „Harmonie Werckmeistera”. Program przeglądu „Szatańskie tango” – 17 stycznia, sobota, godz. 13:00 „Harmonie Werckmeistera” – 31 stycznia, sobota, godz. 17:00 Po pokazie „Harmonii Werckmeistera” odbędzie się rozmowa o przenikaniu się literatury i filmu z udziałem: Urszula Honek – autorka tomów poezji Sporysz, Pod wezwaniem, Zimowanie, Poltergeist oraz zbioru opowiadań Białe noce. Laureatka wielu prestiżowych nagród literackich, m.in. Nagrody im. Kościelskich i Nagrody Conrada. Emilia Konwerska – poetka, literaturoznawczyni, publicystka i kuratorka. Autorka książek poetyckich 112 i Ostatni i pierwszy kajman, dwukrotnie nominowana do Nagrody Literackiej Gdynia. Przegląd realizowany jest we współpracy z Wrocławskim Domem Literatury, z którym współtworzymy również cykl „Dom w Kinie”. Do zobaczenia w KNH!

Znakomity brazylijski filmowiec powraca gęstym thrillerem, nagrodzonym w Cannes za reżyserię i główną rolę męską. Lata 70., Brazylia w żelaznym uścisku wojskowej dyktatury. Wybitny naukowiec Marcelo (wspaniały Wagner Moura – pamiętny Escobar w „Narcos") powraca do rodzinnego Recife, żeby zabrać swojego syna w bezpieczne miejsce. Zanurzone w słońcu miasto jest na granicy szaleństwa – w karnawale giną ludzie, gdzieś na plaży znaleziono rekina z ludzką nogą w brzuchu, do miasta przybywa dwóch zabójców… Marcelo kilka lat wcześniej podpadł niebezpiecznemu mafiosowi, teraz musi się ukrywać. Jego życie wisi na włosku. Filho precyzyjnie tka kinofilską opowieść – z jednej strony to wyrafinowany i trzymający w napięciu film polityczny, mozaikowa historia o skorumpowanym społeczeństwie, z drugiej zaś opowieść o ludzkiej solidarności i niezłomności, a także o pamięci. Brazylijski reżyser wyłamuje się z gatunkowych ram, tworząc kino świeże i zaskakujące, a zarazem cudownie pulpowe. Wspaniale jest w „Tajnym agencie" oddany klimat dawnych lat – scenografia i kostiumy są warte Oscara.