Dracula – Teatr Polski we Wrocławiu

Zmysłowy horror

„Dracula” w reżyserii Weroniki Zajkowskiej to spektakl, który się słyszy i czuje. To historia o strachu i walce ze złem, ale też angażujące zmysły i wyobraźnię pełnowartościowe doświadczenie artystyczne. Spektakl konsekwentnie trzyma się literackiego pierwowzoru: zamiast kolejnej współczesnej wariacji proponuje powrót do powieści Brama Stokera i jej klasycznej, mrocznej grozy. Ożywa ona w pełnej dostępności dla osób niewidzących i niedowidzących, a jednocześnie wciąga także widzących – bo w mroku wszyscy odbieramy świat podobnie: przez głos, dźwięki, szmery, rytm oddechu, zapach.

To teatr, który przekracza wzrok i dotyka zmysłów, prowadząc widza w klasykę horroru.

Poczuj

Bodziec zapachowy to najkrótsza droga pomiędzy światem zewnętrznym a wewnętrznym krajobrazem naszego umysłu. Dlatego w „Draculi” zapach staje się jednym z narzędzi budowania grozy – subtelnym, ale niezwykle silnym kanałem prowadzącym widza w głąb opowieści.

Konstrukcja oprawy olfaktorycznej opiera się na czterech akordach: strachu, pożądania, obrazu zamku Draculi oraz morskiej podróży. Zapachy strachu i pożądania rozpinają się na spektrum molekuł wydzielinowych – pomiędzy ich najbardziej odstręczającym wydaniem a wersją miękką, kojarzoną ze zmysłowością. Delikatnie „brudne”, organiczne tony przyciągają nas swoją naturalnością i bliskością ciała, za którą atawistycznie tęsknimy, choć sen o higienie cywilizacji próbował ją wymazać.

Akord zamczyska łączy zapach wilgoci i kamiennych murów z nutą mirry, która dodaje mu ciężaru historii i mrocznej elegancji. Z kolei w obrazie olfaktorycznym morskiej podróży łączymy ekscytację przygodą, chłód i lekkość powietrza z pulsującym niepokojem spod pokładu. Czy to zapach beczek z rumem, czy lepki, wżerający się w nozdrza ton na granicy rozkładu – wciąż jeszcze pociągający dla nas, zwierząt, delikatnym fermentem, ale powoli przekraczający poczucie bezpieczeństwa.

Strzępy marzeń. Kostiumy „Draculi”

Kostiumy do Draculi budują świat zakurzonego wspomnienia i zamku, który pachnie wilgocią. To nie rekonstrukcja epoki, lecz sen o wiktoriańskich kształtach: gorsety, bufki i kołnierze wracają w surowych, naturalnych tkaninach. Dominują faktury, które czuć pod palcami – sztywna bawełna, chropowata wełna, chłodny jedwab – oraz ślady czasu: przetarcia, postrzępienia, pęknięcia. Piękno antyestetyki, turpizmu zastępuje gładką ładność.

Mina najpierw nosi sztywną, skromną suknię w odcieniu zgaszonego fioletu z gorsetową górą i pionowymi zakładkami; rękawy zwężają się i kończą miękkim dzwonkiem z wrzosowej, jaśniejszej tkaniny, przy szyi ma wypukły, biały, silikonowy kołnierz jak widmo koronki. Później pojawia się w bieliźnianej sukience z surowej bawełny: niegdyś była ona biała, obecnie jest postrzępiona i pobrudzona rdzą, z trzema gęstymi falbanami nadającymi objętość i delikatnymi śladami krwi przy piersiach; nadgarstki spowija lekka koronka na starym tiulu.

Jonathan przybywa w długim do kolan płaszczu, który łączy miękką, czarną wełnę z szorstkimi podszyciami kaptura i mankietów oraz zieloną podszewką; pod spodem ma obfitą, białą bawełnianą koszulę z rękawami ściągniętymi w nadgarstkach, brązowo-szare wełniane spodnie z wysokim stanem i czarne skórzane oficerki sięgające kolan. Przed chłodem Transylwanii chroni go obszerny kaptur.

Doktor Seward – elegancki i dostojny – ma na sobie frak w odcieniu przygaszonej zieleni z ostrymi, szerokimi klapami obszytymi tkaniną w kolorze głębokiego brązu; szyku dodaje mu warstwowy żabot z satyny, gipiury écru i starej koronki, a wystające spod fraka mankiety uszyte są z połyskliwego materiału w kolorze żabotu.

Van Helsing ubrany jest w sztywny, czarny płaszcz do połowy łydki; na piersi ma pęknięcie w kształcie krzyża zapinane na haftki; pod spodem ma koszulę w cielistym kolorze, przy pasie pobrzękuje châtelaine z małymi narzędziami – talizmany jak srebrne nożyczki, lusterko, zegarek, pasmo końskiego włosia i krzyż.

Kostium Draculi to ciężki płaszcz z bordowej, bardzo grubej skóry, obszyty brązowym baranim futrem; najbardziej pamięta się jednak jego długie, ostro zakończone pazury, jakby podgniłe i zdeformowane.

Wampirzyce – to trzy różne obrazy: „Mina-widmo” w białej sukni na ramiączkach z asymetrycznym przodem i kaskadowym trenem oraz kolią z zębów dzika; „Lalka” odziana jest w warstwy tkanin w kolorze kości słoniowej ułożone na szerokim stelażu, cielisty gorset z namalowaną czarną koronką i porwanymi wstawkami, całość dopełniają delikatne wiktoriańskie białe botki, luźno sznurowane plecionym lnem; „Lucy-widmo” ukazuje się w spódnicy z ciężkiej granatowej satyny z umieszczonym na przodzie rozcięciem odsłaniającym gęstą, białą halkę z czarnymi zaciekami, zwierzęcości dodaje jej przypięte z tyłu końskie włosie.

Wszystkie te detale tworzą wspólny język: romantyczne marzenie doświadczone brutalnością czasu.

Oprowadzanie sensoryczne przed „Draculą” W sprawie wprowadzenia sensorycznego oraz zgłaszania szczególnych potrzeb prosimy o kontakt: 531 866 532.

Prośba od realizatorów spektaklu: W tym spektaklu uruchamiamy wszystkie zmysły – także węch!

Na potrzeby przedstawienia przygotowaliśmy specjalnie zaprojektowane zapachy, które są częścią opowieści. Pozwólmy im wybrzmieć w pełni – zrezygnujmy przed wizytą w teatrze z perfum i intensywnie pachnących kosmetyków.

Dziękujemy za wspólne tworzenie atmosfery!

634. premiera Teatru Polskiego we Wrocławiu

Spektakl współfinansowany przez Akademię Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie w ramach programu Fundusz na Start

Uwaga!

W spektaklu występują dźwięki o zmiennym natężeniu, dynamiczne efekty świetlne (w tym stroboskop) oraz efekty dymne i zapachowe. Nietypowe ustawienie sali sprawia, że akcja rozgrywa się blisko widzów, a aktorzy poruszają się wśród publiczności.

W razie pytań dotyczących dostępności lub komfortu odbioru zapraszamy do kontaktu: +48 531 866 532.

Obsada:

• Dracula: Krzysztof Franieczek
• Jonathan Harker: Maciej Gisman
• Mina Harker: Iwona Kucharzak-Dziuda
• John Seward: Błażej Michalski
• Lucy / Bohaterka: Agata Obłąkowska-Mazurkiewicz / Klementyna Umer
• Profesor Van Helsing: Marcin Piejaś
• Lady Godalming: Aldona Struzik

Ceny biletów:

• 80 zł (norm.), 65 zł (ulg.)

Bilety można kupić w kasach Teatru Polskiego lub poprzez stronę internetową.