„Toksycore” – performans An Szopy

Performans An Szopy w kontekście wystawy „Spadek”

Performans An Szopy rozwija wątki obecne w wystawie „Spadek”, pokazując, że to, co marginalne, brudne lub odrzucone, jest kluczowe dla zrozumienia współczesnej kondycji społecznej i ekonomicznej.

TOKSYCORE

Brud jest.
Nie jako kategoria biologiczna, lecz symboliczna. To, co uznawane za nieczyste, podlega leczeniu albo izolacji, ponieważ – jak pisał Michel Foucault – „brud stanowi zagrożenie dla systemu i tożsamości”.

W tym sensie „Toksycore” nie estetyzuje brudu, lecz obnaża jego kulturową funkcję i ideologiczne źródła. Traktuje go jako formę oporu i buntu wymierzonego w kapitalizm.

To opowieść o dzikim, abiektalnym bycie, pozbawionym rasy, klasy i płci. Bycie, który:

• karmi się lękiem widza,

• igra z trashową estetyką,

• podszywa się pod korporację,

• śmieje się, gdy inni płaczą.

CHOCHLIX

Podczas performansu An występuje jako chochlix – fikcyjna istota ochronna o cechach liminalnych, funkcjonująca na pograniczu wyobrażeń:

• animalistycznych,

• abiektalnych,

• duchowych,

z wyraźnym komponentem humorystycznym.

Chochlix postrzegany jest jako byt wyłaniający się z „nie-ludzkiej” rzeczywistości – często opisywany jako istota wypełzająca z błota, brudu i materii rozkładu. Jego obecność wiąże się z intensywnym, destabilizującym kontaktem wzrokowym, wywołującym ambiwalentne reakcje: obrzydzenie, dezorientację oraz nieoczekiwaną potrzebę nawiązania relacji.

Informacje praktyczne

• wydarzenie przeznaczone wyłącznie dla osób dorosłych,

• w galerii będzie zupełnie ciemno – możliwe korzystanie z latarek (np. w telefonie),

• wstęp wolny, bez zapisów.

O artystce

An Szopa (they/them/ona/ich) – urodzona w 2000 roku na Śląsku. Performerxx, choreografxx, striptizerkx, tatuatorka, osoba prowadząca taniec oraz specjalist(k)a od zabawy.
Jej/jego praktyka artystyczna zakorzeniona jest w queerowo-feministycznych badaniach ruchu i koncentruje się na politycznym oraz afirmatywnym potencjale ciała.

Wystawa „Spadek”

„Spadek” to opowieść konstruowana z ruin i na ruinach, krążąca wokół problemów nadprodukcji i nierówności społecznych. Na wystawie w Studio BWA Wrocław prezentowane są prace tworzone z resztek:

• zużytych szmat,

• fragmentów mebli,

• przemielonych gazetek z dyskontów,

• metalowych odpadów niepodjętych przez złomiarzy.

Część realizacji odwołuje się do trashowej estetyki i kantorowskiej realności najniższej rangi. Inne przypominają malarstwo materii, teatralną scenografię ruin oraz neoplemienne rysunki, nawiązujące do prehistorii i apokaliptycznych wizji science fiction.